14 - إِذَا السَّماءُ انْفَطَرَتْ ( انفطار ، 1 ) 15 - وَ بَنَيْنا فَوْقَكُمْ سَبْعاً شِداداً ( سوره عم ، آيه 12 ) و چند آيه ديگر كه از آنها استفاده مىشود آسمان امر وجود است . و تفصيل نحوه دلالت محتاج به بيان است كه ذكر آن طولانى مىشود . بلى دلالت اين آيات موقوف بر اين است كه ذكر آن طولانى مىشود . بلى دلالت اين آيات وقوف بر اين است كه سماء به معناى فضا باشد ، ولى مع الوصف من نمىگويم كه آيات مباركه مذكور دلالت بر صحت قول پيروان اين نظريه مىكند ، بلكه مىگويم ، آيات فوق مناسبت با شبكه بافنده فضا دارد كه جمعى به آن قائل شده‌اند . و تاويل آسمان ( السَّماءُ ) بكرات ستاره‌ها و سياره‌ها در جايى كه قرينه نباشد خلاف ظاهر است و اللّه العالم . به هر حال تعبير دقيق قرآن در مورد نظام آسمانها و برقرارى ستاره‌ها و سياره‌ها در مدارهاى خودشان بسيار علمى و عميق است و مىشود آن ستونها غير مرئى و ناديدنى را از معجزات علمى آن كتاب الهى به حساب آورد . و اما تعيين مصداق آن به عهده علم بشرى است كه آيا قوه جاذبه است يا فرو رفتگى فضا و يا هر دو دو و يا چيز سوم و يا چند چيز ؟ بلى در قرآن ( عَمَدٍ ) به صيغه جمع ( ستونها ) استعمال شده ، اين جمع ممكن است باعتبار تعدد انواع اين ستونها باشد كه حقايق متعدد غير محسوس داشته باشد . مثلا يكى از حقايق غير محسوس ، ماده تاريك است كه بر خلاف پندار ماديين به يكى از حواس پنجگانه درك نمى شود ، ولى بقولى در اين اواخر كشف و مورد قبول قرار گرفته است و گفته مىشود كه قسمت عمده تمام ماده جهان ، همين ماده تاريك